2 Ocak 2017 Pazartesi

Sizin de evinizde 2 yaş sendromu rüzgarları esiyor mu ?

Velilerimin çoğu bu sorunla başa çıkmaya çalışırken onlara yardımcı olmak, birkaç öneriler sunmak
istedim. Çok değer verdiğim hocamın, Sabiha Paktuna' nın yazısını sizler için derledim;

2 yaş sendromu 1. yaşta başlayıp ailenin tutumuna göre birkaç ayda da bitebilen ama hatalı tutuma bağlı olarak yıllarca da sürebilen bir süreçtir. Bir bebek 9-10 aylıktan itibaren yavaş yavaş özerklik dönemine girer. 
Aşağıda okuyacaklarınız, 13 aylık olan bebeğinizde hiç başlamamış olabilir. 2 yaş sendromunu oluşturan davranış değişikliklerinin tümü de aynı anda ortaya çıkmayacaktır. Üstelik kişilik yapısına göre bazıları şiddetli, bazılarıysa hafif olacaktır. Ama illa ki bunlar az ya da çok, erken ya da geç…. mutlaka olacaktır. Şimdiden hazırlıklı olun ve önleminizi alın :)

Önemli olan sizlerin nasıl tepki vereceğinizdir. Eğer tutum değişikliğinizi uygun yaparsanız, kendi içinizde tutarlı ve istikrarlı olursanız, aile içinde de uyumlu davranış ve tutum sergilerseniz 17 yaşına geldiğinde camları yumruklayarak size motosiklet aldırmak isteyen bir oğlunuz olmaması için doğru yola girmiş sayılırsınız.
Bu süreç aslında doğal bir gidişattır. Bebeğin hareketlenmesi, bize bağlı kalmadan kendi kendine yürümeye çalışması, kendi kendine yemek yemeyi istemesi 2 yaş sendromunun ilk işaretleri. Dikkat ederseniz 2 yaş sendromuyla beraber bebek bağımsızlaşmaya başlıyor; psikoloji terimiyle “özerklik kazanıyor”. İştahsızlık olarak yorumlansa da kendi kendine yemek istemesi de bunun bir parçası.
*2 yaş, sendroma dönüşmeden nasıl geçer? Ebeveynlere öneriler:
Bu dönemi normal bir gelişim evresi olarak kabul etmek ve bu evreyi iyi tanımak. Çocuğun bireyselleşme ve özerk olma isteğini kabul etmek ve ona izin vermek. Büyümesi için ona alan sağlamak, kendi ihtiyaçlarını gidermesi için ona izin vermek, gerektiği zamanlarda ve çocuk talep ettiğinde yardımcı olmak. 
Yeni beceriler edindiğinde onu yüreklendirmek. Çocuk istediği şeyi elde edemediğinde ve ağlamaya başladığında: Ağlayarak, tepinerek ve kendisine zarar vererek hiçbir şeyi yaptıramayacağını ona söylemek ve ağlamayı bırakana kadar istediği şeyi kesinlikle yapmamak/ almamak. Bu şekilde davrandığında mümkün olduğunca yanından uzaklaşmak ve ağlamasının bitmesini beklemek. Ağlaması bittikten sonra onunla konuşmak, ilgi göstermek ve ağladığı zaman istediği şeyi elde edemeyeceğini tekrar tekrar anlatmak. 
İstediği makul bir şeyse ağlamaya başlamadan ‘evet’ demek ki ağlama davranışı oturmasın. 

Hayır denilen şeyleri gözden geçirmek ve hayırları mümkün olduğunca nedenleri ile birlikte anlatmak. Her şeye hayır dememek onun yerine seçenek vermek. “Sana bugün bu oyuncağı alamam ama istersen seninle birlikte oyun parkında oynayabiliriz ya da hikaye dinleyebiliriz” gibi.
 Seçenekleri daraltmak, tüm dünyayı önlerine sunmamak, onun için yararlı olabilecek 2-3 seçeneği önüne koymak ve oradan seçmesine izin vermek. Böylece sizin hayır demeyeceğiniz şeyleri isteyecektir.

2 yaş sendromu ne zaman biter?

Gelişimin bu evresi 3 ile 3,5 yaşları arasında sona erer. Çocuk artık kendi bedeni üzerinde tam bir kontrole sahiptir ve kendi işini kendisi görebilir. Kendini ifade etme ve iletişim kurma becerisi de oldukça gelişmiştir. Bireyselleşme görevi başarıyla tamamlanmıştır.
Unutmayın, 2 yaş sendromu normal bir gelişim evresidir. Bu evreyi sendromlaştıran çocuk değil ebeveynin yanlış tutumudur. Bu evreyi mümkün olduğunca çocuğunuzu anlamaya çalışarak, büyümesine izin vererek ve ona alan açarak geçirebilirsiniz.

Sevgiler..

Kaynakça:
Prof Dr. Sabiha Paktuna Keskin



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder